Słownik

A

Adaptacja zawodowa – proces mający na celu przystosowanie pracowników do nowych warunków funkcjonowania przedsiębiorstwa i rynku pracy oraz przywrócenie aktywności zawodowej (ponowne zatrudnienie) osób, które utraciły pracę lub których zwolnienie jest planowane w związku z procesami restrukturyzacji.

Adaptacyjność - zdolność przystosowywania się do zmieniających się warunków.

Analiza SWOT - Popularna technika analityczna służąca do porządkowania informacji. Uniwersalne narzędzie służące do analizy strategicznej, często wykorzystywana do analizy wewnętrznego i zewnętrznego środowiska danego przedsiębiorstwa, analizy projektu, rozwiązania biznesowego itp. Analiza SWOT znalazła również powszechne zastosowanie przy planowaniu rozwoju regionalnego i lokalnego, np. przy sporządzaniu strategii dla gminy, powiatu, województwa w planowaniu przestrzennym.
Skrót SWOT pochodzi od pierwszych liter angielskich słów:
Strenghts (mocne strony) – wszystko to co stanowi atut, przewagę, zaletę ,
Weaknesses (słabe strony) – wszystko to co stanowi słabość, barierę, wadę,
Opportunities (szanse) – wszystko to co stwarza szansę korzystnej zmiany,
Threats (zagrożenia) – wszystko to co stwarza niebezpieczeństwo zmiany niekorzystnej.

Autoprezentacja – jedna z technik oddziaływania społecznego polegająca na wywołaniu pozytywnej postawy u partnera poprzez przekazywanie mu informacji o osobie, manipulowanie własnym obrazem lub sytuacji.

 

C

Choroba zawodowa – nazywamy schorzenie spowodowane działaniem szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy.

 

D

Dobre praktyki – to innowacyjne projekty, które zostały zrealizowane i zakończone sukcesem. Stanowią one praktyczne rozwiązanie konkretnych problemów i przynoszą określone, pozytywne rezultaty. Poza tym ich cechą jest możliwość przeniesienia zastosowanych rozwiązań do innych regionów lub krajów. Opisy dobrych praktyk są gromadzone w internetowych bazach dobrych praktyk i nieodpłatnie udostępniane.

Doradztwo – Usługa świadczona uczestnikowi projektu, której celem jest rozwiązanie lub przedstawienie propozycji rozwiązania konkretnego problemu oraz opracowanie, a także wprowadzenie rozwiązań zaproponowanych przez osobę lub podmiot udzielający usługi doradczej.

De minimis pomocy – określa wielkość pomocy publicznej, która nie wymaga jej wcześniejszego zgłoszenia do Komisji Europejskiej. Od 1 stycznia 2007 roku pomoc de minimis ma miejsce, gdy wartość pomocy indywidualnej udzielonej przedsiębiorcy w ciągu roku budżetowego, łącznie z wartością pomocy udzielonej przedsiębiorcy w okresie ostatnich 2 lat poprzedzających, nie przekracza równowartości kwoty 200 tys. euro.

Dialog obywatelski – Formy kontaktu i współpracy pomiędzy sektorem publicznym a organizacjami pozarządowymi.

Dyfuzja innowacji –to rozpowszechnianie się innowacyjnych rozwiązań. Innowacja, która okazuje się udana zaczyna zatępować istniejace rozwiązania (produkty i metody). Innowacja może być rozpowszechniana kanałami rynkowymi i nierynkowymi.

 

E

e-Edukacja (ang. e-Learning) – nauczanie na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu, oznacza wspomaganie dydaktyki za pomocą komputerów osobistych, CDROM i Internetu. Pozwala na ukończenie kursu, szkolenia, a nawet studiów bez konieczności fizycznej obecności w Sali wykładowej. Wspiera również tradycyjny proces nauczania. Narzędzia e- learningu to specjalnie przygotowane programy komputerowe, strony internetowe, fora dyskusyjne, poczta elektroniczna, czat, wideo konferencja.

Efektywność (ang. efficiency) – rezultat podjętych działań, opisywany relacją uzyskanych efektów do poniesionych nakładów. Oznacza najlepsze efekty produkcji, dystrybucji, sprzedaży, promocji. Efektywność działań określa stosunek nakładów do uzyskanych efektów oraz możliwość uzyskanie efektu synergii.

Ekonomia społeczna – to szerokie pojęcie, które odnosi się do wielu sfer życia społecznego. Kluczową zasadą jest tutaj prymat działania na rzecz ludzi nad maksymalizacją zysku. Oznacza, to że dla jednostek gospodarczych działających w tej sferze istotne znaczenie ma misja społeczna.
Ekonomia społeczna oparta jest na wartościach solidarności, partycypacji i samorządności, odgrywa ważna rolę w społecznym rozwoju lokalnym, zapobiega wykluczeniu społecznemu i łagodzi napięcia społeczne, wspomaga proces budowania społeczeństwa obywatelskiego.
Instytucje ekonomii społecznej są podmiotami gospodarczymi i społecznymi działającymi we wszystkich sektorach. Aktywność tych przedsiębiorstw koncentruje się na takich obszarach jak: ochrona socjalna, usługi socjalne, zdrowie, banki, ubezpieczenia, produkcja rolnicza, sprawy konsumenckie, praca stowarzyszona, rzemiosło, sektor mieszkaniowy, dostawy, usługi dla mieszkańców, szkolenie i edukacja, zakres kultury, sport i rozrywka.
Cechy wspólne podmiotów działających w obszarze ekonomii społecznej to:

• pierwszeństwo celów indywidualnych i społecznych ponad zyskiem
• otwarte i dobrowolne członkostwo
• demokratyczna kontrola członków
• połączenie potrzeb członków/użytkowników i/lub potrzeb ogólnych
• obrona i realizacja wartości solidarności i odpowiedzialności
• autonomiczne zarządzanie i niezależność od władz publicznych
• przeznaczanie wypracowanego zysku do realizacji celów stabilnego rozwoju, realizacji usług dla członków lub usług ogólnych.

EQUAL – Inicjatywa Wspólnotowa funkcjonująca w W okresie budżetowania 2000-2006.
Głównym celem programu EQUAL było zwalczanie przejawów dyskryminacji i nierówności na rynku pracy oraz integracja społeczna i zawodowa imigrantów. Środki finansowe pochodzą z zasobów Europejskiego Funduszu Socjalnego.

Europejski Fundusz Społeczny – EFS (European Social Fund – ESF) – jeden z Funduszy Strukturalnych, który służy osiągnięciu spójności gospodarczej i społecznej oraz wysokiego poziomu zatrudnienia w Unii Europejskiej poprzez finansowanie działań w ramach pięciu obszarów wsparcia:

1. Aktywna polityka rynku pracy,
2. Przeciwdziałanie zjawisku wykluczenia społecznego,
3. Kształcenie ustawiczne,
4. Adaptacyjność i rozwój przedsiębiorczości,
5. Wyrównywanie szans kobiet na rynku pracy.

 

Europejska Strategia Zatrudnienia (EES) – to jedna wspólna strategia zatrudnienia państw członkowskich UE. Zawiera ona zbiór naczelnych zasad i priorytetów ukierunkowujących działania Unii Europejskiej na określone cele w zakresie polityki zatrudnienia.Jej cele to:
- dażenie do pełnego zatrudnienia 
- poprawa jakości i produktywności pracy 
- wzmocnienie spójności społecznej i integracji.

Europejskie Ramy Kwalifikacji (European Qualification Framework)
Wspólna terminologia opisująca kwalifikacje, która umożliwi państwom członkowskim, pracodawcom i jednostkom porównywanie ze sobą kwalifikacji właściwych różnorodnym systemom kształcenia i szkolenia funkcjonującym w różnych krajach UE. Zasadniczym elementem europejskich ram kwalifikacji jest system ośmiu poziomów odniesienia, opisujących wiedzę i umiejętności nabyte w procesie uczenia się tj. „wyniki nauczania” - bez względu na to, w jakim systemie uczący się zdobył dany typ kwalifikacji. Poziomy odniesienia ERK oznaczają zatem inne rozłożenie akcentów w stosunku do podejścia tradycyjnego, które kładzie nacisk na wkład edukacyjny (czas trwania nauki, typ instytucji itp.). Jako narzędzie służące propagowaniu uczenia się przez całe życie ERK obejmują także kształcenie ogólne, kształcenie dorosłych, kształcenie i szkolenie zawodowe, a także szkolnictwo wyższe. Wspomnianych osiem poziomów obejmuje cały zakres kwalifikacji, począwszy od tych otrzymywanych wraz z zakończeniem okresu obowiązku szkolnego, po kwalifikacje przyznawane na najwyższych szczeblach kształcenia akademickiego i zawodowego.

 

F

FAQ (ang. Frequently Asked Questions) – to zbiory "często zadawanych pytań" i odpowiedzi na nie. Tworzone są głównie po to, aby uwolnić się od ciągłego odpowiadania na stale powtarzające się pytania.Flexicurity – (termin pochodzi od słów flexibility (elastyczność) oraz security (bezpieczeństwo). – socjalny model zatrudnienia łączący elastyczność i bezpieczeństwo pracowników i przedsiębiorców, sprzyjający konkurencyjności, zatrudnieniu i zadowoleniu z pracy. Strategie flexicurity obejmują jednocześnie elastyczne rozwiązania w zakresie umów o pracę, aktywne polityki rynku pracy, kompleksowe strategie ustawicznego kształcenia oraz nowoczesne systemy ochrony socjalnej dla osób w okresie bezrobocia.

 

G

Grupa docelowa/beneficjeni ostateczni – to osoby, instytucje lub grupy społeczne, które bezpośrednio korzystają z pomocy w ramach wdrażanego projektu.

 

I

Innowacyjność – „innowacyjności wiąże się z wdrożeniem czegoś nowego, nowatorstwem, zmianą, ulepszeniem. Innowacyność może dotyczyć różnych dziedzin i zjawisk, może dotyczyć zarówno technologii i elementów życia codziennego.
Za innowacyjnym może być także rozwiązanie, które już gdzieś było zastosowane, ale któryś z jego aspektów musi być nowy (np. inna grupa docelowa, inny sektor)

Interesariusze (ang. stakeholders) – są to osoby, grupy osób, instytucje i firmy mające (lub mogące mieć)i relacje z projektem. Uczestniczą w tworzeniu projektu lub są bezpośrednio zainteresowane wynikami jego wdrożenia. Interesariusze mogą wywierać wpływ na daną organizację. Interesariusze mogą być wwenętrzni (pracownicy, udziałowcy, członkowie rad nadzorczych) lub zewnętrzni (np. klienci, władze samorządowe i państwowe, instutucje finansowe, organizacje pracodawców i pracowników , media itd.)

 

K

Kapitał intelektualny – Istnieje wiele definicji kapitału intelektualnego, najczęściej przywoływana koncepcja to różnica między wartością rynkową, a wartością księgową firmy. Lub suma „aktywów ukrytych” nie ujętych w bilansie firmy. Na kapitał intelektualny składają się:

• wiedza
• doświadczenie
• technologia
• stosunki z klientami
• umiejętności zawodowe
• relacje z otoczeniem firmy

Społeczeństwo informacyjne to społeczeństwo, w którym towarem staje się informacja traktowana jako szczególne dobro niematerialne, równoważne lub cenniejsze od dóbr materialnych.

Kapitał ludzki – to ukryte zdolności, wiedza oraz nabyte umiejętności poszczególnych pracowników. Kapitał ludzki to wiedza ucieleśniona w człowieku. Cechą kapitału ludzkiego są zdolności człowieka do uczenia się i ciągłego rozwijania wiedzy. Rozwój wiedzy człowieka jest głównym czynnikiem postępu technicznego i organizacyjnego. Kapitał ludzki może się zdezaktualizować.

Kapitał społeczny – oznacza ogół norm, sieci zaufania, lojalności, sieci poziomych zależności w grupie społecznej, oznacza także umiejętność współpracy międzyludzkiej w obrębie grup i organizacji w celu realizacji własnych interesów. Kapitał społeczny jest koniecznym elementem społeczeństwa obywatelskiego. Odnosi się tu do takich cech organizacji społeczeństwa, jak zaufanie, normy i powiązania, które mogą zwiększyć sprawność społeczeństwa ułatwiając skoordynowane działania. Kapitał społeczny jest produktywny, umożliwia osiągnięcie pewnych celów, których nie dałoby się osiągnąć, gdyby go zabrakło. Na przykład grupa, której członkowie wykazują, że są godni zaufania i ufają innym będzie w stanie osiągnąć znacznie więcej niż porównywalna grupa, w której brak jest zaufania. Na przykład we wspólnocie rolników, w której rolnikowi inni pomagają zbudować stodołę, kapitał społeczny pozwala każdemu z farmerów na wykonywanie swojej pracy z mniejszym nakładem kapitału.

Know-how – termin określający wiedzę techniczną z danej dziedziny, umiejętność wykonania lub wyprodukowania czegoś. Określa całokształt wiadomości, fachowej wiedzy i doświadczeń w zakresie technologii i procesu produkcyjnego dla określonego wyrobu. W prawie europejskim definicja know-how zawarta jest w rozporządzeniu nr 772/2004: know-how to pakiet nieopatentowanych informacji praktycznych, wynikających z doświadczenia i badań, które są: niejawne, istotne, zidentyfikowane, czyli opisane w wystarczająco zrozumiały sposób, aby można było sprawdzić, czy spełniają kryteria niejawności i istotności.

1. Kapitał Ludzki – pojęcie oznaczające zasób wiedzy, umiejętności oraz potencjału zawartego w każdym człowieku i w społeczeństwie, jako całości, określającym zdolności do pracy, adaptacji do zmian w otoczeniu oraz możliwości kreacji nowych rozwiązań.

2. Kompetencji Bilans – proces dochodzenia do poszerzonej samooceny przez osobę przy udziale merytorycznego wsparcia ze strony doradcy zawodowego oraz innych specjalistów w budowaniu własnej ścieżki edukacyjnej i zawodowej.

Samoocena dotyczy określenia aktualnej sytuacji zawodowej klienta, analizy składowych tworzących jego doświadczenie zawodowe i życiowe, ocenę zdolności, umiejętności – identyfikację zasobów oraz ocenę poziomu adaptacji do potencjalnie nowych sytuacji. Praca podczas Bilansu Kompetencji polega na przeanalizowaniu i ponownym odkryciu przez osobę swojego potencjału, wewnętrznej identyfikacji w procesie ewolucji zmian w życiu zawodowym i określeniu zdobyczy zawodowych. W wyniku przeprowadzonego bilansu powstaje dokument Syntezy przeznaczony dla klienta.

Kompetencje interpersonalne – umiejętność poznawania ludzi, ich intencji, cech oraz umiejętności, jak również zdolność bezkonfliktowego porozumiewania się z nimi, wchodzenia w partnerskie interakcje bądź kierowania nimi.

Kształcenie formalne – system kształcenia oparty na stałych pod względem czasu i treści nauki formach (klasy, stopnie, szkoły, programy i podręczniki), prowadzący od nauczania początkowego do uniwersytetu i włączający – obok kursów wykształcenia ogólnego – wiele programów specjalnych oraz instytucji stacjonarnego kształcenia technicznego i zawodowego.

Kształcenie nieformalne – świadoma i zorganizowana działalność kształcąco – wychowująca prowadzona poza ustanowionym formalnym systemem szkolnym, umożliwiająca określonej grupie uczestników osiągnięcie założonych celów kształcenia

Kształcenie incydentalne – trwający przez całe życie nie zorganizowany i niesystematyczny proces nabywania przez każdego człowieka wiadomości, sprawności, przekonań i postaw na podstawie codziennego doświadczenia oraz wpływów wychowawczych otoczenia.

Kompetencje – kwalifikacje formalne, wiedza i doświadczenie zawodowe oraz umiejętności i postawy pozwalające pracownikowi na realizację określonych zadań, a także rozwiązywanie stawianych przed nim problemów. Kompetencje to właściwości, które spełniają trzy warunki: przejawiają się w konkretnych zachowaniach, które można zaobserwować, są mierzalne i można je rozwijać, kształtować i doskonalić.

Kompetencje kluczowe – to takie kompetencje, które stanowią fundament wiedzy i umiejętności specjalistycznych, pozwalających organizacji na istnienie dziś i w przyszłości w określonej branży.

Kształcenie ustawiczne (ang. lifelong learning) – jest procesem stałego odnawiania, doskonalenia i rozwijania kwalifikacji ogólnych i zawodowych jednostki, trwającym w ciągu całego jej życia. Kształcenie przez całe życie to proces ciągłego doskonalenia zasobu wykształcenia i kwalifikacji oraz ciągłej adaptacji intelektualnej, psychicznej i profesjonalnej do przyspieszonego rytmu zmienności, który jest znamieniem współczesnej cywilizacji.

Kwalifikacje zawodowe – układy wiedzy i umiejętności wymagane do realizacji składowych zadań zawodowych.

 

M

MSP –skrótowe określenie tzw. sektora małych i średnich przedsiębiorstw. Do sektora MSP zalicza się podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na jego formę prawną. W szczególności są to osoby prowadzące działalność na własny rachunek, firmy rodzinne zajmujące się rzemiosłem lub inną działalnością, bądź spółki lub konsorcja prowadzące regularną działalność gospodarczą.

• Za małego i średniego przedsiębiorcę uznaje się przedsiębiorcę, który
• zatrudnia mniej niż 250 pracowników i ma albo,
• roczny obrót nieprzekraczający 50 milionów euro, albo sumę aktywów rocznego bilansu nie przekraczającą 43 milionów euro, a także

W przypadku, gdy konieczne jest rozróżnienie na małego i średniego przedsiębiorcę, małego przedsiębiorcę definiuje się jako przedsiębiorcę, który:

• zatrudnia mniej niż 50 pracowników i ma albo,
• roczny obrót nieprzekraczający 10 milionów euro, albo
• sumę aktywów rocznego bilansu nie przekraczającą 10 milionów euro

W przypadku, gdy konieczne jest rozróżnienie mikroprzedsiębiorców, definiuje je się jako przedsiębiorców

• zatrudniających mniej niż 10 osób oraz
• jego roczny obrót nie przekracza 2 mln. EUR lub
• całkowity bilans roczny nie przekracza 2 mln. EUR.

Klasyfikując do poszczególnych kategorii przedsiębiorcę bierzemy pod uwagę w przypadku przedsiębiorstwa samodzielnego wskaźniki dotyczące tego przedsiębiorstwa, natomiast w przypadku przedsiębiorstw powiązanych lub partnerskich bierzemy pod uwagę wskaźniki wszystkich tych przedsiębiorstw.

Mentoring – to proces wspierający naukę i rozwój zawodowy pracowników, oparty na partnerskich relacjach pomiędzy uczniem a mentorem (nauczycielem), przebiegający głównie na stanowisku pracy.

Mentor – pracownik uczący innego pracownika (ucznia) o określonych kompetencjach zawodowych i interpersonalnych. W mitologii greckiej Mentor to stary przyjaciel i nauczyciel Odyseusza. Synonim doświadczonego doradcy, przewodnika, wychowawcy, wcielenie mądrości.

Metoda SMART – Wyznaczając cel, który mamy nadzieję zrealizować, zastanawiamy się jak powinna przebiegać jego realizacja, jakich zasobów należy użyć aby osiągnąć sukces. Gdy cel który chcemy osiągnąć jest mglisty, niewyraźny słabo określony to prawdopodobnie nigdy nie zostanie osiągnięty.

Popularną metodą formułowania precyzyjnych celów jest metoda SMART (nazwa metody jest akronimem). Zgodnie z nią, każdy poprawnie sformułowany cel spełniający kryteria metody powinien być:

S – specific, musi być jasno sprecyzowany, czyli powinien określać rezultaty
M – measurable, cel powinien być mierzalny, przez pomiar można sprawdzić czy cel faktycznie został osiągnięty
A – ambitious – powinien być ambitny, ponieważ ambitne cele motywują do działania
R – realistic, realistyczny, osadzony w realnym otoczeniu np. trzeba wziąć pod uwagę zasoby którymi dysponujemy
T – timely, cel powinien być osadzony w czasie, trzeba określić czas, w którym chcemy go zrealizować.

Cele wyznaczone za pomocą metody SMART dobrze sprawdzają się przy celach krótko i średnioterminowych, cele długoterminowe, na ogół nie spełniają kryteriów metody.

Monitoring – zbieranie i analizowanie w sposób usystematyzowany informacji ilościowych i jakościowych na temat przebiegu realizacji wdrażania przedsięwzięć. Monitoring przeprowadza się w aspekcie finansowym, rzeczowym i czasowym w celu zapewnienia realizacji przejętych założeń, a także, dostosowania ich do zmieniających się okoliczności przez wprowadzenie korekt i działań naprawczych.
Przedmiotem monitorowania są głównie dostarczone w ramach planów produkty i rezultaty oraz terminowość realizacji zadań.

 

N

Newsletter – biuletyn (czasopismo) w formie elektronicznej rozsyłany za pomocą poczty elektronicznej do prenumeratorów. Mogą to być biuletyny branżowe, naukowe, firmowe, organizacyjne. Najczęściej zawiera skrótowe informacje, ale jego objętość może być duża tworząc albo struktury odwołujące się do pełnych artykułów zamieszczonych na stronach WWW, albo też publikując od razu w dostarczanym newsletterze całość tekstu. Są przesyłane w formacie tekstowym – ASCII, jak i HTML czy PDF.

 

O

Organizacja pozarządowa (ang. non-governmental organization, skrót NGO) – organizacja założona przez obywateli lub ich organizacje działająca z inicjatywy własnej na rzecz wybranego interesu publicznego. Powstają w wyniku umowy cywilno-prawnej, a ich działalność reguluje prawo krajowe siedziby organizacji. Organizacje pozarządowe tworzą tzw. trzeci sektor ( obok sektora publicznego - administracja publiczna, sektora rynkowego - przedsiębiorcy). Organizacje pozarządowe to nie to samo co organizacje społeczne, związki zawodowe są organizacją społeczną. Organizacje pozarzadowe to stowarzyszenia i fundacje (z wyłączeniem fundacji publicznych i fundacji partii politycznych)

 

P

Partnerzy społeczni – Organizacje pracodawców i pracowników uczestniczące w dialogu społecznym.

Podmioty ekonomii społecznej – W ramach PO KL za podmioty ekonomii społecznej uznaje się: spółdzielnie socjalne, spółdzielnie pracy, spółdzielnie inwalidów i niewidomych, organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o pożytku publicznym i wolontariacie (Dz. U. z dnia 29 maja 2003 r. z późn. zm.).

Pokolenie 50+ – określamy pracowników, którzy ukończyli pięćdziesiąt lat, a nie osiągnęli wieku emerytalnego. W 2006 roku pokolenie to liczyło 6 milionów 336 tysięcy osób, co stanowiło 16,6 proc. ogółu ludności Polski.

Pokolenia pracowników – biorąc pod uwagę informacje demograficzne i ogólne cechy pracowników można wyróżnić 4 kolejne „pokolenia” pracowników:

• Pokolenie budowniczych i tradycjonalistów – osoby urodzone przed 1945 rokiem. Większość z nich nie jest już aktywna zawodowo. Pracownicy należący do tego pokolenia są dobrze zorganizowani i zdyscyplinowani, ale mało kreatywni. Ważna jest dla nich praca sama w sobie. Uważają, że obowiązek jest ważniejszy od przyjemności. Związują się z pracodawcą na całe życie.
• Pokolenie „Baby Boomers” – osoby urodzone pomiędzy 1946 a 1964 rokiem. Jest to pokolenie ceniących sobie ciężką pracę i wytrwałość, ale także indywidualizm. Praca zawodowa, ale także na rzecz rodziny zajmuje im średnio 10 – 13 godzin. Głównymi motywatorami dla tego pokolenia jest strach przed utratą pracy i czynnik finansowy.
• Pokolenie X – osoby urodzone w połowie lat 60. do późnych lat 70. Cenią wykształcenie, ciężką pracę i status społeczny. Posiadają wysoką, wyspecjalizowaną wiedzę. Są lojalni wobec firmy, w której pracują. Uważają, że praca jest ważna, ale nie najważniejsza, umieją rozgraniczyć pracę i życie prywatne. Szukają pracy, w której czuli by się dobrze.
• Pokolenie Y – osoby urodzone od końca lat 70. W miejscu pracy cenią różnorodność, równość i elastyczność. Mają skłonność do kwestionowania zasad, starych praktyk, ale także autorytetów. Starają się pracować szybciej i lepiej niż inni. Często są postrzegani jako aroganci. Cechuje ich indywidualizm. Nie stanowi dla nich wartości długotrwała praca w jednej firmie. Lojalność przejawiają wobec konkretnych ludzi – przełożonych, współpracowników, a nie wobec firmy. Są bardzo mobilni, dla wielu z nich nie jest problemem praca w innym mieście, ale także w innym kraju. Są wyczuleni na sprawy społeczne i ochrony środowiska. Pokolenie to wyrosło w świecie technologii cyfrowych.

Pomoc publiczna – Wszystka pomoc przyznana przez Państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w udzielona jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów oraz wpływająca przez to na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

Program Operacyjny Kapitał Ludzki (POKL) – program operacyjny służący realizacji Narodowej Strategii Spójności 2007-2013.

Celem głównym Programu jest: wzrost zatrudnienia i spójności społecznej, cel główny zostanie osiągnięty za pomocą realizacji sześciu celów strategicznych:

Podniesienie poziomu aktywności zawodowej oraz zdolności do zatrudnienia osób bezrobotnych i biernych zawodowo
Zmniejszenie obszarów wykluczenia społecznego
Poprawa zdolności adaptacyjnych pracowników i przedsiębiorstw do zmian zachodzących w gospodarce
Upowszechnienie edukacji społeczeństwa na każdym etapie kształcenia przy równoczesnym zwiększeniu jakości usług edukacyjnych i ich silniejszym powiązaniu z potrzebami gospodarki opartej na wiedzy
Zwiększenie potencjału administracji publicznej w zakresie opracowywania polityk i świadczenia usług wysokiej jakości oraz wzmocnienie mechanizmów partnerstwa
Wzrost spójności terytorialnej.

Finansowanie programu

• 85 proc. ze środków Unii Europejskiej (Europejskiego Funduszu Społecznego)
• 15 proc. ze środków krajowych.

Kto będzie realizował:

• instytucje rynku pracy,
• instytucje szkoleniowe,
• jednostki administracji rządowej i samorządowej,
• przedsiębiorcy,
• instytucje otoczenia biznesu,
• organizacje pozarządowe,
• instytucje systemu oświaty i szkolnictwa wyższego,
• inne podmioty.

Praca (ekonom).– proces złożonej aktywności fizyczno-umysłowej człowieka, której celem jest przekształcenie zasobów naturalnych w dobra zaspokajające ludzkie potrzeby; jeden z czynników produkcji (obok ziemi i kapitału). Praca doprowadziła do wykształcenia takich celów, potrzeb i warunków egzystencji człowieka, które są przetworzeniem i rozwinięciem potrzeb materialnych, ukształtowaniem dążeń nowych, właściwych tylko ludziom. Każde społeczeństwo na swój użytek tworzy własną definicję pracy i człowieka pracującego. Praca jest tym, za co uważa ją dane społeczeństwo; w społeczeństwach o gospodarce rynkowej wyróżnia się 3 formy p.: zatrudnienie (w tym praca na własny rachunek), nieodpłatną pracę w domu (gł. kobiet, ale także wszelkie czynności typu „zrób to sam"), pracę ściśle powiązaną z formą spędzania wolnego czasu oraz pracę wolontariuszy, podejmujących celowo zorientowany wysiłek na rzecz środowiska społecznego.

 

S

Spin off/spin out – to nowe przedsiębiorstwa, założone przez co najmniej jednego pracownika instytucji naukowej lub badawczej (ze stopniem co najmniej doktora), studenta lub absolwenta uczelni, w celu komercjalizacji innowacyjnych pomysłów (wiedzy) lub technologii.
Firma spin-off jest zwykle zależna w pewien sposób (organizacyjnie, formalnoprawnie, finansowo) od organizacji macierzystej (np. uczelni) a spin-out jest niezależna i posiada samodzielne źródła finansowania.

Społeczna Odpowiedzialność Biznesu (ang. Corporate Social Responsibility – CSR) – to efektywna strategia zarządzania, która poprzez prowadzenie dialogu społecznego na poziomie lokalnym przyczynia się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstw na poziomie globalnym. Odpowiedzialny biznes to także poszukiwanie rozwiązań korzystnych tak dla przedsiębiorstwa, jak i jego otoczenia. Zakłada się, że strategia społecznie odpowiedzialnego biznesu, dzięki prowadzeniu dialogu z otoczeniem, uwzględnianiu ochrony środowiska i budowę kapitału społecznego prowadzi do trwałego sukcesu przedsiębiorstwa.

Standard kwalifikacji zawodowych – jest to akceptowana przez przedstawicieli pracodawców, pracobiorców i innych kluczowych partnerów społecznych partycypujących w gospodarce i rynku pracy norma minimalnych wymagań kwalifikacyjnych w układzie pięciu poziomów kwalifikacji, z podziałem na kwalifikacje związane z typowymi stanowiskami pracy lub zadaniami zawodowymi, kwalifikacje ponadzawodowe, ogólnozawodowe, podstawowe i specjalistyczne dla zawodu opisujące zbiory niezbędnych umiejętności, wiadomości i cech psychofizycznych odpowiadających zadaniom zawodowym i kwalifikacjom wyodrębnionym w zawodzie i gwarantujących jakość wykonywania zawodu.

Strategia Lizbońska – jest to plan przyjęty przez Radę Europejską na posiedzeniu w Lizbonie w roku 2000, który zakładał, iż w ciągu 10 lat Europa stanie się najbardziej dynamicznym i konkurencyjnym regionem gospodarczym na świecie, rozwijającym się szybciej niż Stany Zjednoczone. Strategia opiera się przede wszystkim na założeniu, że gospodarka krajów europejskich wykorzysta do maksimum innowacyjność opartą na szeroko zakrojonych badaniach naukowych, zwłaszcza w nowoczesnych dziedzinach wiedzy, co miało się stać głównym motorem rozwoju.

Strategia Lizbońska (odnowiona) – aktualny program społeczno-ekonomiczny. Dokument przyjęty na szczycie Rady Europejskiej (22–23 marca 2005) pod nazwą „Wspólne działanie na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Nowy początek Strategii Lizbońskiej”.
Priorytety działań do 2010 roku:

• uczynienie z Europy bardziej atrakcyjnego miejsca do lokowania inwestycji i podejmowania pracy
• rozwijanie wiedzy
• wspieranie innowacyjności
• tworzenie większej liczby trwałych miejsc pracy

Strategia Rozwoju Kraju 2007–2015 – to dokument strategiczny, który określa cele i priorytety polityki rozwoju Polski w najbliższych latach oraz warunki, które powinny ten rozwój zapewnić. SRK jest nadrzędnym dokumentem strategicznym, stanowi punkt odniesienia dla innych strategii i programów rządowych. Program realizowany będzie przy dużym wsparciu unijnych środków finansowych.http://www.mrr.gov.pl/srk/Strony/srk_0715.aspx

Subsydiowanie zatrudnienia – Forma pomocy publicznej udzielana na podstawie Rozporządzenia Komisji (WE) nr 2204/2002 z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 TWE w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia (Dz. Urz. WE Nr L 337 z dnia 13.12.2002, z późn. zm.) i obejmująca tworzenie nowych miejsc pracy, rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji, w tym pracowników niepełnosprawnych, a także pokrycie dodatkowych kosztów zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych.

Szkolenie – oznacza pozaszkolne zajęcia mające na celu uzyskanie, uzupełnienie lub doskonalenie umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub ogólnych, potrzebnych do wykonywania pracy, w tym umiejętności poszukiwania pracy.

 

T

Techniki ICT – Information & Communication Technologies (technologie informacyjno-komunikacyjne) – Internet, poczta elektroniczna, komunikatory internetowe itp.

Telepraca – forma organizacji pracy polegająca na świadczeniu pracy poza siedzibą przedsiębiorstwa jednak w kontakcie z przełożonymi i współpracownikami za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych (telefon, faks, Internet)
Dzięki coraz powszechniejszej dostępności Internetu w telepracy zastosowanie znalazła poczta elektroniczna oraz stała się możliwa praca grupowa i praca przez Internet dzięki zdalnemu dostępowi do zasobów sieci komputerowej przedsiębiorstwa.
Przykłady telepracowników:

• administratorzy sieci
• tłumacze
• księgowi
• dziennikarze

Tutor – osobisty nauczyciel. Z łaciny to obrońca, opiekun młodych. Odpowiednio przeszkolony pracownik (trener, nauczyciel, który ma pod opieką kilku uczniów). Spotyka się z nimi regularnie, w grupie oraz indywidualnie. Oprócz tego, że przekazuje wiedzę jest również dobrym przyjacielem, z którym można porozmawiać o wszystkim. Jest osobistym nauczycielem, instruktorem, który uczy danego zawodu. Tutorów zatrudnia się do uczniów z problemami, wymagających więcej uwagi, a także dla tych wyjątkowo zdolnych i silnie zmotywowanych.

 

U

Umiejętność – sprawdzona możliwość wykonania odpowiedniej klasy zadań w ramach zawodu (specjalności). Umiejętności są rozumiane jako gotowość do świadomego działania, opartego na wiedzy oraz konkretnym ruchowym opanowaniu (wyćwiczeniu) określonych czynności z możliwością dostosowania ich do zmiennych warunków. Wyróżniamy: umiejętności intelektualne (które polegają na określaniu różnic i podobieństw, tworzeniu pojęć, formułowaniu sądów na podstawie abstrahowania, dowodzeniu i sprawdzaniu) orazumiejętności motoryczne, stanowiące możliwość sprawnego i celowego wykonywania określonej czynności. Umiejętności zawodowe, to takie, które gwarantują skuteczne wykonywanie zawodu. Ich poziom opanowania stanowi o kwalifikacjach zawodowych człowieka. Umiejętności ogólnozawodowe, to takie, które są niezbędne do wykonywania zadań zawodowych, charakterystycznych zwykle dla grupy zawodów. Jednocześnie umiejętności te stanowią podbudowę do opanowywania kolejnych bardziej złożonych umiejętności.

 

W

Wykluczenie społeczne – Brak lub ograniczenie możliwości uczestnictwa, wpływania i korzystania z podstawowych instytucji publicznych i rynków np. rynków pracy, które powinny być dostępne dla wszystkich także dla osób w wieku 50+.

 

Z

Zarządzanie wiekiem – podejście do pracy pracowników, mające na celu poprawę ich środowiska pracy oraz zdolność do jej wykonywania z uwzględnieniem ich wieku.
Zarządzanie wiekiem powinno uwzględniać różne potrzeby wszystkich grup wiekowych pracowników i wykorzystywać ich odmienne możliwości, różne zasoby wiedzy i doświadczenia.
Powinno być kierowane głównie do starszych pracowników i być nastawione na utrzymanie w zatrudnieniu osób, które przekroczyły 45 rok życia przy zachowaniu efektywności ich pracy.

Zrównoważony rozwój – Rozumiany również jako trwały, rozwój społeczno-gospodarczy, w którym zachodzi proces scalenia działań politycznych, gospodarczych i społecznych, z zachowaniem równowagi przyrodniczej oraz trwałości podstawowych procesów, w celu zagwarantowania możliwości zaspokajania podstawowych potrzeb poszczególnych społeczności lub obywateli zarówno współczesnego pokolenia, jak i przyszłych pokoleń